Het ene moment sta je erbij stil dat je weer een jaartje mag optellen bij je verzameling (iets wat aanvankelijk zwaar aanvoelt, maar uiteindelijk gewogen wordt als blijk van ervarenheid), en dan verkijk je je weer over wat voor vreemde ticks ik vroeger allemaal had. Dit lijkt wat cryptisch, maar eigenlijk komt het erop neer, dat ik verslaafd was (ben?) aan websites maken en wat rondhuppelen op profielsites. Die websites maak ik overigens niet zelf met HTML of zo (ik geef toe dat ik dappere pogingen heb gedaan), maar ik gebruik standaard lay-outs en kom met allemaal nieuwe ideeën, totdat ik me bedenk, dat aan mijn andere activiteiten toch wat meer voorrang verleend zou moeten worden en het hele plan naar de achtergrond raakt. Zo is dat ook gebeurd met deze weblog, hoewel ik hem stiekem best koester, aangezien er een hoop aan geschiedenis op staat.

Misschien ben je benieuwd naar wat er van mij nu geworden is; eerder schreef ik over onzekerheden over mijn studiekeuze, over wat ik moest doen met mijn teveel aan energie en mijn verlangen naar nog meer verschillende activiteiten. Eindelijk kan ik zeggen dat ik mij op mijn plek voel op mijn studie, Geneeskunde, waar ik dan ook lid ben van twee Geneeskunde-gerelateerde studentverenigingen, namelijk IFMSA-Leiden (sinds kort!), en L.M.D. Forestus, sinds het begin van mijn opleiding. Ik ben – eindelijk – gestopt met het DJO (Domstad Jeugd Orkest), want na tien jaar daar gespeeld te hebben, was ik toch echt wel heel oud.Vorig jaar heb ik gesoftballt bij UVV Dames 3, een heel gezellig team! En ook zeker een leuke, en fijne sport om te beoefenen. Bovendien was ik in het weekend regelmatig in de Utrechtse binnenstad te vinden om het een en ander te vieren. 

Al dit heen- en- weer gevlieg heeft me wel mijn Propedeuse in één jaar gekost; ik ben momenteel bezig mijn achterstand zoveel mogelijk weg te werken. Komende donderdag is het zover: dan hoop ik mijn laatste eerstejaarstentamen succesvol af te sluiten, opdat ik na de meivakantie mijn papiertje kan ophalen, het bewijs dat ik verder mag met mijn studie, waar ik zoveel energie in steek en veel plezier aan beleef. Helaas heb ik hiervoor wel één seizoen moeten stoppen met softbal, maar ik zal vasten zeker een wedstrijdje komen bijwonen. Ook speel ik nu veel minder viool, ook al ben ik nu bezig met een heel mooi stuk voor klarinet, viool en piano van Milhaud. Wanneer de tijd ernaar is, zal ik er een fragment van zoeken op Youtube.

Daarnaast verlang ik naar het strand – nu ik toch in Leiden woon – en ben ik minstens eens per week in Noord-Brabant, daar waar mijn liefdes bed slaapt! Op een beter tijdstip zal ik dat wat hij voor mij doet op een waardige manier verwoorden.

Is dit een nieuw begin? Misschien wel, of misschien een tijdelijke snak naar vrije adem.

- Mary